Gast-Verslag: Jera On Air 2019


Hi iedereen! Mijn naam is Kelly en waar herrie is, ben ik ook. Na mijn hiphop, hardstyle, jumpstyle en EDM-fases ben ik na tien jaar nog steeds bij metalcore en andere alternatieve stijlen blijven hangen. Afgelopen weekend bezocht ik daarom Jera On Air om te genieten van toffe acts uit deze scene.

Donderdag
Donderdag begint het festival tijdens de pre-party. Om 20.00 is het dan eindelijk zover: het feestje gaat van start. Een prima tijdstip, want de extreme hitte is inmiddels een beetje afgenomen. Ondanks dat het ‘slechts’ de pre-party is, is de avond drukbezocht. Vanaf zowel de hoofdingang als de camping staan er twee enorme rijen om het terrein op te gaan. Het terrein is niet extreem groot, maar dat zorgt voor de knusse sfeer op het festival.

De achterste helft van het festival blijft nog even dicht tot vrijdag, maar de tenten van zowel de Vulture, Buzzard als Raven stage staan helemaal afgeladen. In de Raven tent gaat het constant los bij Emo Night, het feestje dat een aantal van ons kennen van Dynamo, de Melkweg of Kavka. Tijdens de dj-sets worden de klassiekers gedraaid die veel herinneringen naar boven halen uit onze emo tijd. Voor wie echt in is voor sing-alongs staan de leukste acts in de Buzzard. Daar staan namelijk coverbands van Blink-182, Green Day, Bad Religion en last but not least NØFX.

Bury Tomorrow © Sara Velez Herrero

De eer is aan de Britse SHVPES om het festival als eerste band te mogen openen. Our Hollow, Our Home maakt een terugkeer naar het festival, nadat ze ook vorig jaar aanwezig waren. De Britse bands zijn dan ook zwaar in de meerderheid deze avond. Deez Nuts zorgt met hun chilled out stijl voor veel dynamiek ten opzichte van de andere bands. Bury Tomorrow stond vorig jaar ook festival en heeft dusdanig indruk afgelaten dat de tent deze keer goed gevuld is. De band speelt veel van hun nieuwe album Black Flame, maar brengt ook hits zoals Lionheart terug in hun set.

De bezoekers lijken met vrolijke gezichten het terrein te verlaten, klaar om zich op te laden voor de officiële festivaldagen.

Vrijdag
Op vrijdag gaat het festival officieel van start. De biertap vliegt direct open en de zon staat hoog aan de hemel op het moment dat het festivalterrein opent. Om 13.30 beginnen de Impericon signeersessies al. De rijen van de fans lopen tot aan de BMX-ramps, die over de dag regelmatig worden bereden. Alle signeersessies vinden plaats op dezelfde dag en daarom zijn ook alleen de acts van vrijdag aanwezig om hun handtekeningen te zetten. Ook de festival markt gaat vanaf vandaag open.

State Champs © Sara Velez Herrero

Terwijl Crystal Lake vorig jaar nog op de Vulture stage stond, nemen ze dit jaar plaats op de mainstage. De Japanners laten zien dat ze niet voor niks zijn geüpgraded naar een groter podium en weten de fans voor zich te winnen. Het hele publiek wordt omvergeblazen tijdens de energieke set van Fever 333. Het podium wordt bezet door de wilde moves van leadzanger Jason Butler. De fans springen de gehele set massaal mee.

Crystal Lake © Sara Velez Herrero

Mijn tip van vandaag is om geen wit aan te doen. Helaas maakte ik deze fout wel en daarom draag ik bruin vandaag. Het festivalterrein ligt namelijk vol met stof! Wel liggen er dit jaar planken in de tenten, waardoor het stof minder opwaait tijdens de optredens. Verder hebben de lieve dames bij de wc’s ervoor gezorgd dat er genoeg zeep en andere opfrismiddelen aanwezig zijn om jezelf weer op te lappen.

Diversiteit ontbreekt er niet aan Jera On Air, maar toch lijkt Whitechapel iets buiten de boot te vallen met hun setlist. De deathcore band staat op de mainstage, maar de interactie met het publiek lijkt iets wat stroef te verlopen. Wel kunnen de dedicated fans genieten van zowel oude nummers als de muziek van hun laatste release.

Whitechapel © Sara Velez Herrero

Goed eten op een festival hoeft niet moeilijk te zijn, want de catering heeft voor ieder wat wils. Het aanbod van vegetarisch en veganistisch eten is enorm, en daar hoef je zeker niet lang voor in de rij te staan. Ik heb in ieder geval genoten van de ‘kipburger’ van Just Like Your Mom.

Uiteraard zijn de headliners niet voor niks headliners en maken ze hun naam aan het einde van de avond waar. Het is met zekerheid te zeggen dat Sum 41 de band is die ons jeugdsentiment vertegenwoordigt. Enter Shikari zette een spectaculaire lichtshow neer als afsluiter van de avond. Nog niet naar huis? Geen probleem, want de Raven tent doet zijn naam eer aan. Daar werd er nog een uur lang keiharde hardcore gepompt tijdens een dikke rave.

Zaterdag
De zaterdag heeft net zoals de donderdag en vrijdag een super vet programma klaar staan, maar dit keer hebben de bezoekers ook te kampen met een temperatuur van maar liefst 35 graden. De hitte van deze dagen gaat niemand in de koude kleren zitten, maar dit jaar kan iedereen schuilen voor de zon onder de grote tent bij de foodcourt. Het is zelfs zo warm dat de ijsjes op het midden van de dag uitverkocht raken. Gelukkig zijn er ook mist sprays aanwezig, die met de koude nevel voor extra verkoeling zorgen.

Iedereen is er vandaag wel weer vroeg bij, want bij Bleed From Within staat de tent al redelijk vol. De band toont veel dankbaarheid tegenover het publiek voor hun komst. Bij Polaris gaat het los. Er hangt veel warmte in de Vulture tent, maar dat weerhoudt de fans er niet van om pittige moshpits te creëren.

Kampeerders gaan regelmatig terug naar de camping door de warmte. Ondanks de maatregelen voor verkoeling trekken veel mensen zich terug om te schuilen in hun (party)tent. De sfeer op de camping blijft daarom ook net zo gezellig. Waar meerdere mensen tegenaan lopen is de brug van de camping naar het terrein. De beruchte brug heeft inmiddels zelfs een Facebook-pagina doordat het een vermoeiende hindernis is.

The Amity Afflicition © Sara Velez Herrero

Aan het begin van de avond begint het wat drukker te worden naarmate de kampeerders terugkeren. Zo zit de sfeer er goed in bij Comeback Kid, Our Last Night en bij band van eigen bodem de Heideroosjes. Tijdens het optreden van The Amity Affliction ontstaat er een zachte sfeer door de emotionele ondertoon in hun set. Tegelijkertijd is er in de Punkrock bar de gezellig Sing Along Riot.

Vooral op de zaterdag wordt het wat drukker bij de wc’s. Mensen staan niet alleen in de rij om naar de wc te gaan, maar ook voor gratis drinkwater, het wassen van hun handen en zonnebrandcrème. De smalle doorgang maakt het de vele bezoekers wat moeilijk, maar gelukkig wordt het in goede banen geleid.

Parkway Drive © Sara Velez Herrero

Aan het einde van de zaterdagavond treedt de laatste band op: Parkway Drive mag Jera On Air 2019 afsluiten. De band maakt een te gekke entree door via het publiek het podium te beklimmen, waarbij ze worden begeleid door gemaskerde mannen met brandende fakkels. Eenmaal daar komt er niks tekort aan vuur, rook en lichteffecten. Het geluid van de band is vlijmscherp en de act is tot in detail kei- en keihard.

De sfeer, het eten, de bands, het entertainment. Ongetwijfeld een onvergetelijk weekend. Ik kan in ieder geval nu al niet wachten tot de volgende editie. Hopelijk heeft iedereen er net zoveel van genoten als ik. Tot volgend jaar iedereen!

Verslag door Kelly Lammerts, foto’s door Sara Velez Herrero.

Comments