amo - Bring Me The Horizon

Bring Me The Horizon

Toen de eerste singles van Bring Me The Horizon‘s aankomende album amo uitkwamen waren de meningen erg verdeeld. De band heeft het deathcore genre al lang en breed achter zich gelaten en zelfs SEMPITERNAL is sinds het vorige album THAT’S THE SPIRIT al heavy te noemen. Op AMO schiet BMTH wederom een nieuwe weg in, deze keer zoekt ze band het meer in de pop / dance kant, zoals de tracks die tegenwoordig heel de dag op de radio te horen zijn.

Omdat Bring Me The Horizon met dit album naast pop en dance alle kanten op gaat en een hele hoop genres covert, zal ik proberen een kleine indruk te geven van elk nummer.

i apologise if you feel something” begint heel atmosferisch, met trance-like deuntjes en hoge, rustige zang. Het is een kort nummer van zo’n 2 minuten, dat steeds intenser wordt en de toon zet voor het daaropvolgende “MANTRA“, die we allemaal inmiddels kennen. Deze tweede track van het album was de eerste single van dit album en werd zeer goed ontvangen. “Do you want to start a cult with me?” Sure! Oli, let’s go!

Trance deuntjes, pompende beats en zang met hier en daar een effectje, “nihilist blues” is niet wat de titel doet vermoeden. Het is een lekkere track, dat wel. Het kan zo de radio op, zenders als Radio 538 en Slam FM! zouden het zo oppikken. Halverwege het nummer worden de beats harder en gaat het helemaal los, als je liefhebber bent van dance muziek dan zit je wat deze track betreft helemaal goed.

Oh I’ve done it again, dug a little deep and it’s all caved in. Now free-fall in a black hole, I know I’m getting warm cause I feel so cold. But I’m looking on the bright side now, trying to figure out some-how: none of this is real now.” zijn de eerste teksten van “in the dark” een track die wat sfeer betreft dicht bij MANTRA in de buurt komt. Wederom een rustige track, maar wel eentje die je meeneemt én de rest van de band heeft eindelijk iets te doen! Dit is, tot nu toe, mijn favo track van het album.

Nog meer elektrische gitaren! “wonderful life” kennen we al, van de video die de band uitbracht met Cradle of Filth frontman Dani Filth in de hoofdrol. Deze track heeft nog het meest het geluid van BMTH in de tijd van Sempiternal en That’s The Spirit. “ouch” begint met een pianodeuntje dat overgaat in een soort drum ‘n bass. Vrouwelijke zang met een beetje tekst van Oli erdoorheen, maar het is voornamelijk de onbekende vrouw die zingt: “I’d hoped that you’d have fucked the devil na na na na na“. Het duurt amper twee minuten, maar is wederom weer pure verbazing die het oproept: BMTH is heel erg vernieuwend bezig, of je het nu leuk vindt of niet.

medicine” kennen we, dat zorgde voor een enorme shitstorm op internet omdat zelfs de nieuwe BMTH fans het niet trokken dat het zo ‘poppy’ was, gelukkig maakt “sugar honey ice & tea” het helemaal goed wat dat betreft! Fijne drums, elektrische gitaren, bass, alles is aanwezig! Weleens een hele zaal “sugar honey ice & tea” horen roepen? Ik denk dat dit bij een volgend concert van de band absoluut gaat gebeuren, dus dan weet je ‘t vast. De lekkere rauwe schreeuwstem van Oli is hier ook terug te horen, gelukkig maar.

why you gonna kick me when I’m down” is een beetje rap achtig, zoiets als twenty one pilots. Met een soort kinderkoor tussendoor zoals ook bij  “Happy Song” te horen was bij “S. P. I. R. I. T. Let’s Hear It“. Snelle teksten, beats, drums, dit is een vrij snel nummer, best wel tof en wederom totaal anders dan de rest van het album. “fresh bruises” begint met onverstaanbare zang dat steeds duidelijker wordt en een ‘heartbeat’ op de achtergrond. Na de zang begint een snelle beat met snaredrums. Het hele nummer gaat op deze manier zo verder en er is om eerlijk te zeggen weinig aan.

mother tongue” heeft rustige zang, een beetje David Guetta / Calvin Harris / Galantis vibes. “And I’ll never forget, when the floodgates opened, we, we cried an ocean. It, still has me chocking. It’s hard to explain…. I know you know me, you, don’t have to show me. I, I feel you’re lonely, no need to explain…“. Het nummer doet me sterk denken aan een pop/dance nummer dat al een tijdje uit is, maar de naam ontschiet me helaas. Dit is wederom zo’n nummer dat direct de top 40 in kan.

De titel “heavy metal“, zoals het volgende nummer heet, slaat helaas niet op het genre. “It ain’t heavy metal, and that’s allright“, het is meer pop, dance, rap en van alles door elkaar. Er zit zelfs wat beatbox doorheen.

De laatste track, “i don’t know what to say” begint met violen die later worden bijgestaan door een akoestische gitaar en rustige zang. Het is een mooi, rustig nummer met hier en daar een heavy uitspatting. Deze track zet de sfeer goed neer en de tekst past perfect, “Wish I told you this before it got to dark, where do you start? When you know it has to end“.

Dit album gaat dus wat genres betreft alle kanten op, maar het heeft wel allemaal een herkenbare sound. Een aantal van deze nummers gaan ongetwijfeld de hitlijsten bestormen, maar het zal voor zowel oude als nieuwe fans van de band even wennen zijn. Er staan echter genoeg catchy nummers op het album en als je liefhebber bent van die pop/dance-achtige sound dan zit je wat dit album betreft helemaal goed.

3/5
User Rating
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars
0 votes
Album: amo
Tracks: 13
Label: Sony Music

Comments