Reverence - Parkway Drive

Parkway Drive

Ons ultieme doel is dat mensen naar ons luisteren direct kunnen zeggen “dat klinkt als Parkway Drive”. We hoeven niet perse een metalcore of metal band of wat dan ook te zijn. Aldus frontman Winston McCall in een interview laatst. Dat het nieuwe album REVERENCE klinkt als Parkway Drive is zeker, dat de band creatief gezien een nieuwe weg in slaat ook.

De openingstrack “Wishing Wells” was ook de eerste single die de band uitbracht, een heavy nummer met een lekker tempo. Ideaal voor circlepits, zou je kunnen zeggen. Vlotte gitaren, vlotte drums en duistere lyrics zoals we van de band gewend zijn, “‘Cause tonight I’m killing Gods!”, oké dan!

De track die volgt, “Prey” is een stuk melodieuzer, met leuke gitaarriffs én zang van Winston zoals we die nooit eerder gehoord hebben, klinkt lekker duister, maar het wel even wennen en ik ben er geen fan van. Het refrein is echter super catchy en dat maakt een hoop goed. In “Absolute Power” is deze nieuwe sounds van de frontman ook te horen en de gitaarloopjes klinken bekend, is weinig bijzonders aan deze track, ook al is het één van de hardste op het album.

“Cemetery Bloom” begint goed, maar blijkt ook ruim drie minuten zo door te gaan. Deze track is meer een intro voor een nieuwe Parkway Drive show, dan een op zich zelf staande track, een interlude oké, maar waarom zo vroeg op het album? De middeleeuwse zang, een soort koor, past wel prima bij de coverart van dit album. “The Void” is een single die al eerder is uitgebracht en de vergelijking met Five Finger Death Punch en zelfs Bon Jovi is toen gemaakt, maar in mijn ogen is dit Parkway Drive die lekker z’n ding doet. De sound van KILLING WITH A SMILE en HORIZONS ligt alweer ruim tien jaar achter ons en het is begrijpelijk dat de jongens van PWD die tijd hebben gebruikt om zich creatief te ontwikkelen.

“I Hope You Rot” en “In Blood” brengen de nieuwe én oude sound van de band bij elkaar en zijn typische Parkway Drive tracks, zo’n track waar we allemaal van houden. Duistere lyrics, melodieuze riffs, catchy refreins: erg fijn! Fans die het vorige album IRE vet vonden kunnen dit nieuwe album waarschijnlijk wel waarderen, maar “Shadow Boxing” gaat een zware pil worden voor oldschool metalcore fans: het begint met een rustige piano, emotionele (clean) zang, die (gelukkig!) steeds harder en agressiever wordt. Gitaren doen lekker mee en uiteindelijk blijkt deze track een mooie mix te hebben tussen rustige en heavy muziek. Dit zou zomaar eens het nummer kunnen zijn waar de band het meest plezier aan heeft gehad.

“Chronos” is met ruim 6 minuten het langste nummer op dit album en vat het geluid dat Parkway Drive heel mooi samen en bereidt je voor op het emotionele, rustige einde van REVERENCE. Een eenzame man, lopend op een grindpad. “You never know just what you got, until it’s slipping through your fingers”. “The Colour Of Leaving” is heel rustig, met clean zang een rustige gitaar. De man loopt verder. “You never know how small your voice is, until you’re screaming at the silence”. Er is een cello te horen, en het geluid van een schep. De man is aan het graven en zegt dat hij het gezicht van de dood heeft gezien. De muziek wakkert aan, maar zwakt ook weer compleet af. Het is stil en frontman Winston doet een emotionele speech, “You never know the words you should’ve said, until they’re all you’re left with, until the dirt is falling and the guilt does burns your bones…” de speech gaat verder, maar dit is een track die je zelf moet ervaren. De man loopt weg, vogels vliegen weg.

Daar zit ik dan, stil te wezen. Ik heb zojuist het nieuwe album REVERENCE ervaren in al z’n nieuwigheid en heavyness. Het is een nieuwe weg voor Parkway Drive, maar wel een mooie weg. Ze zijn creatief compleet vrij en maken wat ze mooi vinden. Daar passen dus blijkbaar zelfs wat emotionele tracks bij, die ze graag met hun fans willen delen. Mijn zegen hebben ze en ik kan niet wachten om de band weer live te zien. Dit album is misschien even wennen, maar dat had ik met IRE ook al en ook dat album zing ik nu uit volle borst mee. Parkway Drive is nog steeds Parkway Drive!

4/5
User Rating
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars
5 vote(s)
Album: Reverence
Artist: Parkway Drive
Tracks: 10

Comments