Verslag: Alcatraz Hard Rock & Metal Festival 2021


Halverwege mei klonk eindelijk het verlossende woord voor Belgische festivals: als het aan de Belgische overheid ligt gaat het Alcatraz Festival door en wel op 13, 14 en 15 augustus 2021. Goed nieuws natuurlijk, geweldig nieuws zelfs, maar in juli werden de regels voor grote evenementen alsnog aangepast en onder andere de organisatie van het festival Pukkelpop, waar 175.000 man op afkomt, gooide daardoor de handdoek in de ring. Op Alcatraz verwacht men ruim 31.000 bezoekers en dat is een stuk beter te behappen, ook met de nieuwe regels. Deze nieuwe regels zijn: je mag alleen naar binnen als je volledig gevaccineerd bent en je tweede prik minimaal twee weken geleden is gezet óf als je een negatief PCR testresultaat kunt tonen, dat minimaal 48 uur oud is. Op drie dagen festival zou je dus, als je niet volledig gevaccineerd bent, vooraf en tijdens het festival een keer een test moeten doen. Geen probleem volgens de gemeente Kortrijk en het groene licht voor Alcatraz bleef dan ook mooi staan!

Alcatraz – © Captain Lisa Photography

Om dit alles te kunnen faciliteren werd een hal van de Kortrijk XPO ingericht als locatie om je zogenaamde “Covid Safe” bandje voor de dag op te halen. Iedereen die het festivalterrein betreed moet zo’n bandje voor de desbetreffende dag hebben, bezoekers, crew, artiesten en noem het allemaal maar op. Parkeren kon bij de XPO en omliggende parkeerplaatsen á 5 euro per dag. Vervolgens kon je de hal in, waar je naast je ID ook de QR code op je CoronaCheck app moest laten zien. Bij twee groene vinkjes mag je door en krijg je het bandje voor die dag. Door middel van shuttlebussen werd iedereen vervolgens naar het festivalterrein gebracht. Dit alles verliep verrassend soepel, er waren amper wachttijden en er reden genoeg bussen waardoor je binnen een half uur op het festivalterrein kon zijn (inclusief de busreis van een kleine 10 minuten). PCR testen konden ook in de XPO én vlakbij het festivalterrein gedaan worden (voor de campinggasten) en het was mogelijk om daar sneltesten af te laten nemen.

Alcatraz – © Captain Lisa Photography

Eenmaal aangekomen stroomde een lange stoet mensen richting de poorten van Alcatraz, ook daar was amper een wachtrij, omdat door de bussen iedereen mondjesmaat binnenkomt. Hoewel iedereen zojuist gecontroleerd was op het coronavirus, was er verder vrijwel geen controle. Hier en daar werd een tasje gecontroleerd, maar lang niet elke tas kwam aan de beurt en fouilleren werd ook niet gedaan. Erg bijzonder, alsof de standaarden voor entree tot een groot evenement even vergeten waren omdat er al een covid-controle was. Surrealistisch, dat is het woord wat als eerst te binnen schiet om te beschrijven hoe zo’n veld vol metalheads eruit ziet naar bijna twee jaar wachten! Geen 1,5m afstand, geen mondkapjes. Het was weer als vanouds en het was geweldig. Bang om corona op te lopen? Ja, een beetje. Maar met twee vaccins zouden de klachten mee moeten vallen. Gelukkig blijkt al dat er bij de coronacontrole aan de ingang op zondagochtend, de laatste festivaldag, slechts 3 positieve gevallen werden ontdekt. Een bewijs dat het systeem werkt. Ook ondergetekende en gezelschap testten deze ochtend (maandag) negatief.

Alcatraz – © Captain Lisa Photography

Om toch nog wat afstand te kunnen houden is het terrein een stukje groter opgezet dan voorheen. De Prison Mainstage, Swamp Stage en VIP Area waren vrijwel hetzelfde als voorgaande jaren, maar het El Presido rockcafé was nu in een open tent en was samen met podium La Morgue op een apart veld gezet. Hier waren ook schaduwplekken voorzien en was de cocktailbar te vinden. Het zag er allemaal weer prima in thema uit, al was de artwork op de mainstage met brandende bomen aan de zijkanten misschien ietwat ongelukkig gekozen gezien de diverse bosbranden op de wereld, al is dat last-minute natuurlijk niet zomaar aan te passen. Zelfs de festivalbandjes hadden geen design, dus ook dat is waarschijnlijk iets wat last-minute nog geregeld is, maar gelukkig heeft de organisatie het allemaal voor elkaar gekregen, en hoe!

Alcatraz – © Captain Lisa Photography

Er speelden natuurlijk vooral veel Belgische en Europese bands op het festival, gezien de inreismogelijkheden vanuit Amerika en Engeland nogal beperkt waren, waardoor onder andere Cradle Of Filth niet meer kon komen. Gelukkig is er op het Europese vasteland geen gebrek aan goede namen en anders laat je gewoon het Belgische Channel Zero twee sets spelen toch? Zij deden een oude én een nieuwe set op twee aparte tijdsloten en gezien de volle Swamp stage tijdens de tweede set viel het weer goed in de smaak. Op de mainstage was onder andere Tarja Turunen te zien, die tot 2005 zangeres van Nightwish was, maar inmiddels alweer acht solo albums op haar naam heeft staan. Ze had er, net als alle andere bands trouwens, weer superveel zin in om op te treden waardoor de interactie met fans nog intiemer leek te zijn. Uit Noorwegen was Mayhem afgereisd om op de Swamp Stage te laten zien wat trve black metal nou eigenlijk is, iets wat later ook nog duidelijk zou worden gemaakt door het Zweedse Marduk en Nederlandse Wiegedood die op de zondag speelden.

Afsluiters op de mainstage zijn het wederom Zweedse At The Gates en Nederlandse Epica. Met twee reusachtige cobra’s op het podium, veel pyro en vuurwerk wist Epica een ware headline show neer te zetten. De set bestond onder andere uit maar liefst zes nummers van hun nieuwe album OMEGA, dat eerder dit jaar werd uitgebracht. Favorieten als “Cry For The Moon” en “Phantom Of Agony” ontbraken echter, maar dat nam niet weg dat het een prima set was. Nog even nagenieten kan via de livestream.

Epica – © Captain Lisa Photography

De tweede dag begon voor ons met Spoil Engine, een Vlaamse melodic trash/metalcore band met Iris Goessens als vocalist. Deze zangcoach bij day en rockster at night kan er wat van en binnen no-time hadden ze het publiek mee en waren de eerste moshpits van de dag een feit. Ze kon echter wel op wat verontwaardigde blikken rekenen toen ze toegaf dat ze pas onlangs de band Pantera had ontdekt, wat volgens Wikipedia toch wel één van de invloeden is van de band. In de zeer divsere line-up van vandaag was er ook plaats voor ouderweste punk van Funeral Dress, die met hun sing-a-long pogo-punk een mooi feestje wist te bouwen met als afsluiter het altijd geweldige “Party On”. Meer party-muziek was er in de vorm van Fleddy Melculy, die momenteel kampen met een identiteitscrisis. Is het een metalband of is het hardcore-punk? Ze maken waar ze zin in hebben en dat doen ze goed. Hun complete set bekijken kan hier. Omnium Gatherum, wat daarna speelde, staat in ieder geval voor melodic deathmetal, en de Finse band speelde een mooie set. Zanger Jukka Pelkonen was goed bij stem en de set was erg goed. Het Duitse Orden Ogan kreeg op de Main Stage helaas wat minder voor elkaar, alsof zij nog even in moesten komen. Dit werd later echter goedgemaakt voor Dirkschneider, deze oude rot in het vak weet vrijwel altijd te overtuigen en doet het ook onder zijn “nieuwe naam” weer helemaal prima.

Als afsluiter stond Heilung geboekt, een neofolk groep dat op papier bestaat uit drie personen, maar op het podium met een flink grote groep staat. De basis van hun muziek bestaat uit zang en drums en de teksten bestaan uit originele artefacten uit de ijzertijd, bronstijd en het Viking-tijdperk. Op het podium is genoeg te zien en er gebeurt een hoop, maar de nummers zijn soms wat langdradig en voelen op den duur zelfs een beetje saai. Wat de band doet, dat doen ze goed, maar het is geen afsluiter voor een festival. Heilung had beter in de Swamp stage kunnen staan, al komt de band wellicht het best tot zijn recht in een theater. Oordeel zelf, via deze livestream.

Heilung – © Captain Lisa Photography

De derde en laatste dag van een geweldig weekend. De sfeer was opperbest, zowel bands als bezoekers waren dankbaar dat er ein-de-lijk weer een evenement werd georganiseerd én het weer zat mee. Elke dag was het rond de 25 graden met een (soms wel heel fel) zonnetje, en het was elke dag droog. Vandaag was het aan Russkaja om het publiek op te peppen voor de dag, en dat deden ze goed! Deze Oostenrijkse “Russian Turbo Polka Metal” band zorgt meteen voor een mooi feestje en de eerste circlepits van de dag waren meteen een feit. Helaas ging het bij de eerste pit al mis en moest frontman Georgij Makazaria de boel stilleggen omdat er een ongeluk was gebeurt. Door een kleine intermezzo in de vorm van een stukje jazz kon het EHBO personeel snel hun werk doen en werd de ongelukkige vrij vlot geholpen en kon de show én het feestje dat Russkaja op deze vroege middag wist neer te zetten weer verder.

Russkaja – © Captain Lisa Photography

Iets minder vlot ging het bij After All, die een behoorlijke flater sloegen. Hun set wist niet te overtuigen en de frontman die meerdere malen om circle pits vroeg kreeg niets voor elkaar. Hoe anders was het bij Evil Invaders, deze Vlaamse trashmetal doet het altijd goed op festivals en wist nu ook de juiste snaar te raken met een toffe set en een uitbundige menigte. Een eveneens uit België afkomstige band was de verrassing van de dag en misschien wel het hele festival: Lalma, het nieuwe project van John Roan, die zich normaal in de pop en hiphop begeeft. Met deze nieuwe band maakt hij atmosferische black metal met clean vocals en hoewel dit pas het tweede optreden ooit was van de band, deden zij het erg goed. Het handje vol mensen dat was afgekomen op de set (ze speelden tegelijk met Jinjer) werd verrast en overtuigt door wat deze gasten neer wisten te zetten. Na afloop hoorden we dan ook veel mensen praten over hoe goed dit wel niet was, dit kan nog weleens heel groot gaan worden.

Jinjer - © Captain Lisa Photography
Jinjer – © Captain Lisa Photography

Jinjer, metalcore uit Oekraïne, speelde dus tegelijk met Lalma maar dan op de mainstage en bewijst dat je ook zonder poespas een mainstage plat kan spelen. Tatiana “Tati” Shmailyuk heeft een fijne zangstem én kan flink grunten en de band weet dat goed te combineren, de show checken kan hier. Na Tati was het de beurt aan eveneens een powervrouw, metal legende Doro. Als graag geziene gast op het Alcatraz Festival was ook zij dankbaar dat ze weer mocht spelen en de metalfamily weer compleet is. Ze is dan wel 57 jaar oud, maar ze heeft nog altijd een dijk van een stem en dankzij de vele jaren ervaring als frontvrouw bespeelt ze het publiek en krijgt ze iedereen mee, al lukt dat natuurlijk helemaal goed als “Burning The Witches” en “All We Are” tot je repertoire behoren.

Doro – © Captain Lisa Photography

Eluveitie had al 604 dagen geen show meer gespeeld en deze melodieuze folk-deathmetalband uit Zwitserland was dan ook maar al te blij dat ze eindelijk weer op het podium stonden en lieten dat dan ook meerdere malen tijdens de set weten. Ze hadden er zichtbaar plezier in en waren een goede opwarmer voor afsluiter Kreator. Dat er op deze zondag een hoop bezoekers voor Kreator kwamen was goed te zien aan de vele Kreator merch dat langskwam op de weide. De band zette een ware headline show neer, met veel pyro en papierslingers (die helaas tegen het podium aanwaaiden), waardoor het even leek alsof ook die de fik in zouden gaan, maar gelukkig was de crew er op tijd bij. De set bestond uit veel publieksfavorieten en al vroeg kwamen “Satan Is Real” en “Hail To The Hordes” voorbij. De sfeer zat er goed in en hoewel de band de dag ervoor al op Bloodstock Festival in Engeland had gespeeld waren ook zij weer blij dat ze mochten optreden en dat was dan ook eigenlijk het hele ding dit festival: iedereen was dankbaar en blij dat er eindelijk weer een festival was, waardoor iedereen superveel zin had in dit weekend en de sfeer erg goed was, iedereen had er zin in omdat het eindelijk weer even normaal was, zoals het hoort…

Update: En dit alles terwijl de Nederlandse overheid de evenementensector kapot aan het maken is en zorgt dat meerdaagse festivals last minute moeten opdoeken, maar ondertussen een F1stival als de Grand Prix van Zandvoort door laat gaan mét camping bij het circuit. #UnmuteUs

Alcatraz – © Captain Lisa Photography

Verslag: Stefan van Lith | Foto’s: Captain Lisa Photography

Comments