© Mark Ooms

Verslag: FortaRock 2016


De hitte kwam in het weekend van 4 en 5 juni niet alleen van de pyro van de diverse bands die dit jaar één van de drie podia beklommen op FortaRock, maar ook van de zon die heel hard zijn best deed boven het Goffertpark in Nijmegen.

Gelukkig maar want een stukje verderop, in Eindhoven, moest men bij het festival Flying Dutch op de grond gaan liggen vanwege het onweer en op Rock Am Ring zijn er tientallen gewonden gevallen door het noodweer dat daar over de weide trok. We mogen van geluk spreken dat dit FortaRock gespaard is gebleven.

© Rob Herstel

© Rob Herstel

Twee warme dagen FortaRock dus, waarvan de eerste begon op 4 juni om 15:00 uur. De honderden mensen die in het park van de zon lagen te genieten konden de weide op, dat voor deze ‘pre-party’ dag was gehalveerd zodat er ‘slechts’ twee podia toegankelijk waren. Er stonden acht bands op de affiché en het Deense EVRA mocht de spits afbijten. Deze rockers zijn via een uitwisselingsproject met het Copenhell Freezes Over festival op FortaRock belandt en trokken al snel de aandacht van menig festivalganger. Of dat nu was om de fijne mix tussen hardcore en stoner die de band maakt óf de twee vrijwel naakte dames op het podium (zoals op de cover van hun album LIGHTBEARER), laat ik voor het gemak even in het midden. Een leuke opener in ieder geval, die het pad vrijmaakte voor Tremonti, vernoemt naar oprichter Mark Tremonti, ook wel bekend van Alter Bridge en Creed.

© Rob Herstel

© Rob Herstel

De derde band van de dag, het Haarlemse Hibakusha, was de eerste van de in totaal vier bands uit Nederland die op deze dag het podium zou beklimmen. Heidevolk, Legion Of The Damned en Within Temptation zouden namelijk nog volgen, waarvan die laatste uiteraard de afsluiter was voor deze eerste dag. Internationaal was er overigens ook niets te klagen, zo waren bijvoorbeeld het Zweedse Avatar en het Franse Gojira ook van de partij, waarbij die eerste voor een erg vermakelijke show zorgde die mede dankzij de karakteristieke frontman Johannes Eckerström voor ruim een uur wist te boeien. Gojira doet het net even anders maar geeft álles als ze op het podium staan en ze zorgen voor een bak geluid waar je U tegen zegt..

© Rob Herstel

© Rob Herstel

Within Temptation stond in dezelfde tent als hun Zweedse en Franse collega’s, maar eigenlijk was dit net iets te klein voor Sharon den Adel en haar mannen. Een toffe show neerzetten doen ze echter wel en dankzij een bezoekje van The Charm The Fury frontvrouw Caroline Westendorp (die even een nummertje mee deed), ging ons metalcore hartje nog net even wat sneller kloppen.

Op dag nummer twee gingen de hekken in Nijmegen wat eerder open dan de dag ervoor waardoor we om 12:00 uur al van de eerste twee bands konden genieten. De weide was nu ook volledig open, waardoor nu ook de imposante mainstage onderdeel werd van het FortaRock feest. De mannen van het Engelse Architects mochten de mainstage openen en deden dat net zo energiek als ze altijd doen, al viel het geluid soms helaas wat tegen (maar dat leek niet aan de zangkunsten van frontman Sam Carter te liggen). Of zou hij teveel met zijn gedachten bij Babymetal zitten? Die band was naar eigen zeggen namelijk de enige reden waarom ze naar Nijmegen kwamen.

© Mark Ooms

© Mark Ooms

Terwijl vrijwel iedereen voor het podium zich aan het insmeren was met zonnebrand, smeerden ze backstage hele andere dingen op hun gezicht: corpse paint. Fleshgod Apocalypse, Dark Funeral, Abbath en natuurlijk King Diamond kwamen namelijk hun ding doen en daarmee kwamen ook de liefhebbers van de wat duistere kant van metal aan hun trekken. Samen met Amon Amarth, Eluveitie, Suicidal Tendencies en Obituary heb je dan toch een mooi diversiteit aan genres te pakken dachten wij zo!

© Stefan van Lith

© Stefan van Lith

Terwijl het bier en het (gratis) drinkwater rijkelijk vloeiden was het tijd voor Babymetal. Naast de diehard fans (zoals die dude met z’n zelfgemaakte Pikachu pak) waren er ook een heleboel nieuwsgierige mensen de tent ingekomen om te zien wat deze Japanners in petto hadden. Vanaf het moment dat de band begon te spelen kwam een muur van geluid je tegemoet en samen met de snelle, hoge zang van de drie zangeressen zorgde dit voor een “what the f*ck” moment bij menig metalhead dat even in de tent kwam spieken en die nog niet op de hoogte was van wat Babymetal nou precies inhoudt. Een goede keuze van de organisatie om deze band naar Nederland te halen, al was de mainstage misschien een beter idee geweest.

Tijdens Babymetal zorgden de mannen van Obituary er op het andere podium voor dat men zich nog even kerel kon voelen en lieten ze horen hoe metal ooit hoorde te zijn: geen hoge stemmetjes van tienermeisjes, maar diepe grunts van langharige gasten met grote baarden! Zoals we al eerder zeiden: er was voor ieder wat wils. Op podium nummer drie, de mainstage, prijkte de backdrop van Disturbed al, die om 19:30 uur openden met één van hun klassiekers: “Ten Thousand Fists”. Aangezien de band zes jaar niet meer in Nederland was geweest hadden we overigens wel gehoopt op wat meer eigen nummers en mochten ze wat ons betreft de covers achterwege laten. Met zes studioalbums op je naam is het niet nodig om Simon and Garfunkel te coveren toch? “Down With The Sickness” was in ieder geval van harte welkom als afsluiter van deze toch wel super dikke set!

© Stefan van Lith

© Stefan van Lith

De sfeer op het festivalterrein zat er in ieder geval goed in en hoewel het soms even druk was om een plek in de schaduw te bemachtigen, was het ook in de volle zon voor een hoop mensen blijkbaar goed te doen. Er waren voldoende eetkraampjes aanwezig en er was voor zowel de carnivoor als de herbivoor genoeg te kiezen, van falafel tot Black Angus Beef! Naast eten en drinken was er ook weer een Festival Market, die dit jaar iets kleiner was dan voorgaande jaren. Helaas was de Market slechts één van de twee dagen open. Een aparte keuze, aangezien we op vrijdag ook best wel even tussen de CD’s hadden willen spitten op zoek naar leuke albums.

© Rob Herstel

© Rob Herstel

King Diamond haalde, net als Amon Amarth overigens, alles uit de kast om een dikke show neer te zetten en beide bands toverden de podia waar ze op stonden om tot ware schouwspellen. Waarbij meneer Diamond voor waar theater zorgde en Amon Amarth met twee gigantische drakenhoofden een zeer imposante indruk maakte. Afsluiter Volbeat zorgde voor het nodige vuurwerk en met een anderhalf uur durende set sloten zij deze tweedaagse editie van het Nijmeegse festival af zoals het hoort!

Conclusie: Twee dagen Fortarock is zo gek nog niet en wij hebben ons prima vermaakt op het festival!

Foto’s: Herstel Fotografie , Mark Ooms & Stefan van Lith

Comments