Lokerse Feesten

Verslag: Lokerse Feesten 2016


Het tiendaagse stadsfestival De Lokerse Feesten bestaat al sinds 1975 en het is dan ook een ware schande dat we hier nog niet eerder op bezoek zijn geweest. Nu de ‘Metaldag’ van dit evenement onder andere Parkway Drive, Limp Bizkit en Steel Panther op de affiché heeft staan konden we niet anders dan toch maar eens langs gaan in het Belgische Lokeren.

Na een parkeerplek gevonden te hebben op een industrieterrein in de buurt van het festival (ongeveer 15 a 20 minuten lopen) en enkele minuten wachten kwam er een shuttlebus aanrijden. Een retourtje kost 2 euro en in ruil voor je busticket kon je tot het eind van de festival tiendaagse een gratis cheeseburger afhalen bij de lokale McDonalds. Goed geregeld. Eenmaal bij het terrein aangekomen viel meteen op dat de Lokerse Feesten veel meer is dan alleen een muziekfestival, de straat voor het festivalterrein stond vol kraampjes, waarvan de meeste bedoelt waren om te zorgen dat je geen honger krijgt. Van sprinkhanen met chocolade (het blijft België…) tot pulled pork, churros en natuurlijk friet: werkelijk alles was er te krijgen en naast eetkraampjes was er ook nog een heuse markt te vinden.

Lokerse Feesten

Eerst maar eens op het terrein zelf kijken dachten wij zo. Een rij was er amper en alles liep goed door. Opvallend was hier dat ze je flessen deodorant niet direct in de container mikten, maar ze er een nummertje opplakken en ‘m voor je bewaren zodat je na het festival je deo weer op kon halen. Gewoon, omdat ze super lief zijn in Lokeren. Het terrein is één groot rondje met onder andere een special beer bar (waar je het speciaal voor de Lokerse Feesten gebrouwen Kaaiman kon bestellen), een cocktail bar, chill-zone, VIP deck, merchandise en natuurlijk het hoofdpodium. Het podium is fors en was voor iedereen goed te zien.

Lokerse Feesten

Eerste band voor vandaag was Inglourious, die om 16:00 uur aan moesten treden. De band is dit jaar support voor Steel Panther en volgens hun Facebookpagina zijn ze “een jonge Deep Purple” en “de toekomst van Britse rock”. De zanger kan aardig wat hoge noten raken en heeft een goede babbel, maar meer dan een vermakelijke openingsband is het niet. Red Fang was de volgende op de lijst, een heavy metal band uit Amerika met veel stoner invloeden én pakkende riffs. Deze band past prima op een festival als de Lokerse Feesten en had misschien ook buiten deze Metaldag goed op z’n plek geweest op deze Mainstage. Dat ze met dit strakke optreden een hoop nieuwe fans hebben gemaakt is een feit. Kunnen ze mooi ONLY GHOSTS alvast bestellen, het aankomende album van de band dat in oktober uitkomt.

Tijd voor één van de bands waar we zelf naar uitkeken: Suicidal Tendencies! Deze crossover trash band uit 1980 heeft sinds dit jaar maar liefst drie nieuwe leden, maar dat valt eigenlijk nergens aan te zien. De band lijkt al jaren samen te spelen en zanger Mike Muir (het enige originele lid dat nog in de band zit) vermaakt zich nog altijd prima op het podium. De mannen hebben, in deze nieuwe formatie (met ex-Slayer Dave Lombardo op drums!), een nieuw album opgenomen, WORLD GONE MAD genaamd, maar van nieuwe nummers is weinig sprake. Tracks als “You Can’t Bring Me Down”, “War Inside My Head” en “Possesed To Skate” passeren echter wel de revue en worden met open armen ontvangen door het publiek. De eerste circle pit en wall of death van de dag zijn een feit!

Lokerse Feesten

Vijfentwintig minuten later knalde Parkway Drive met hun welbekende wit/rode confetti hun set open. Deze Australiërs live zien is altijd feest en het blijft fijn om te zien dat de bandleden zelf zich ook prima vermaken. Ze hebben een uur de tijd en knallen de ene na de andere hit van hun meest recente album IRE de festivalweide over. Zes tracks in totaal, als ik goed heb geteld. Niet dat dit erg is, zanger Winston McCall en z’n mannen krijgen elke festivalweide mee, wat ze ook spelen. De pyro en confetti maakt het geheel echter nog overweldigender. Nummers als “Carrion” en “Idols and Anchors” ontbraken overigens niet en zorgden als vanouds voor een losgaande menigte. Met “Home Is For The Heartless” als afsluiter zat het Parkway Drive feest voor vandaag er weer op.

Lokerse Feesten

Iets compleet anders dan: Steel Panther! Mocht je de band nog niet kennen: Steel Panther maakt heavy metal in 80’s glam style en is alles (en meer!) wat je van een heavy metal band mag verwachten. Vrijwel alle teksten gaan over sex en laten zeer weinig aan de verbeelding over. De vier mannen zien eruit en gedragen zich als rocksterren uit de jaren 80 en wind het publiek binnen no-time om hun vinger. Deze band brengt met veel humor en compleet in stijl nummers als “Asian Hooker”, “Gloryhole” en natuurlijk “Death To All But Metal”. Mocht je de band als eens live gezien hebben, dan weet je dat ze er alles aan zullen doen om tenminste één iemand van het vrouwelijke publiek uit de kleren te krijgen. Als je bij een Steel Panther concert als vrouw bij iemand op z’n schouders zit, dan eist de band dat je even je ‘boobies’ laat zien en zelfs bij een ‘braaf’ feest als de Lokerse Feesten lukt ‘t ze. Één dame voelde ze zich zelfs zo vrij dat ze heel het nummer “17 Girls In A Row” topless rond paradeerde op het podium. Gewoon lekker doen, want vrouwelijk schoon zat er wat bands betreft niet in vandaag. De band zelf zette wederom een top show neer en blijft nog altijd een zeer vermakelijke live band. Ze nemen zichzelf niet al te serieus (wat je als publiek overigens ook niet moet doen), hebben veel humor én spelen retestrak.

Lokerse Feesten

Gezien het nog wel even duurde voordat Slayer zou beginnen besloten we richting de ‘Fonne Feesten’ te lopen. Dit leek op een soort foodtruckfestival, heel veel eettentjes dus en ook hier was een podium te vinden. De Fonne Feesten blijken al 20 jaar te bestaan en zorgen er samen met de Lokerse Feesten voor dat het in heel de stad één groot feest is. De sfeer is goed en zeker nu het donker geworden is komt het decor hier goed tot z’n recht. Leuke bijkomstigheid is overigens dat dít festival gratis toegankelijk is en de prijzen voor eten en drinken prima zijn.

Lokerse Feesten

Nog even Slayer checken dan maar? Toch maar wel doen. De band begon met “Repentless” maar maakte daarna al snel de stap naar iets ouder werk met “Disciple” en “Postmortem”. De show was rauw en hard, zoals we van Slayer gewend zijn. Ze deden vrijwel hetzelfde trucje als op Graspop en na “Raining Blood” hadden we het dan ook wel gezien. Hierdoor hebben we (zo zagen we achteraf) echter wel “Angel Of Death” én een eerbetoon aan de in 2013 overleden gitarist Jeff Hanneman gemist… zonde. Het was inmiddels 23:00 uur geweest en gezien Limp Bizkit pas om 23:45 zou starten besloten we het voor gezien te houden, we hadden tenslotte nog een ritje met de pendelbus terug naar de parkeerplaats en een rit van zo’n 2 uur terug naar Nederland voor de boeg. Leuk, zo’n metaldag op zondag, maar waarom pas om 16:00 uur beginnen en niet gewoon om 11:00 uur? Limp Bizkit hebben we dus moeten missen, maar dit bleek, als we onze collega verslaggevers mogen geloven, niet heel veel soeps te zijn geweest. Achja, onze eerste ervaring met de Lokerse Feesten was geweldig en als de line-up volgend jaar net zo dik is dan zijn wij er zeker weer bij!

 

 

 

 

Comments