Rammstein © Jens Koch Fotografie

Verslag: Rammstein In De Kuip


Na 10 jaar wachten was het dan eindelijk zover: een nieuw Rammstein album! Uiteraard hoort daar natuurlijk een tour bij en deze keer een hele speciale, namelijk een heuse stadion tour waarbij Nederland gelukkig niet werd overgeslagen: De Kuip in Rotterdam was de place to be op 25 juni!

De Kuip, een interessante keuze aangezien er voor grote concerten eerder voor de Johan Cruijff ArenA wordt gekozen en, afgezien van de concertreeks van Marco Borsato, zijn er sinds 2008 geen concerten meer gegeven in dit stadion.

Dit was mijn allereerste stadionconcert, dus er stond me nogal wat te wachten! Aangekomen bij de Kuip waren er vele kraampjes voor eten en drinken, en er stonden op verschillende punten merchandise stands, waar ik, uiteraard, even snel een shirtje moet scoren, want ‘hé, we zijn er bij!’. Alhoewel, er waren meer mensen met ditzelfde idee dus ik vreesde dat het ‘even snel’ gedeelte niet ging lukken. Gelukkig zat er nog best wat tempo in de rij en viel het wat tijd betreft nog wel mee, het enige wat ik hoefde te trotseren was het geklaag en gezucht om mij heen.

Tijd om naar binnen te gaan! De organisatie had een hitte plan in werking gesteld, wat inhield dat je een flesje zonder dop mee naar binnen mocht nemen en die kon vullen bij de diverse waterpunten. Al met al viel het met de hitte wel mee, het stadion is open en het koelde snel af. Tijdens het wachten op de show hoorde je de klanken van piano’s die midden in het veld stonden. Duo Jatekok speelde het Rammstein album Klavier, een album wat de band in 2015 uitbracht, een leuke binnenkomer! Wat ook direct opviel was het immense podium in de industriële Rammstein stijl zoals je die verwacht van de band, inclusief hoge torens en enorme lampen.

Het veld begon zich steeds meer te vullen met mensen en om 20:20 uur precies verscheen drummer Christoph Schneider op het podium die de show met een enorme knal opende, zo’n knal waar je ‘U’ tegen zegt. Één voor één kwamen de rest van de bandleden al spelend het podium op en zette ze het nummer “Was Ich Liebe” in. Een interessante keuze, die fans niet snel zouden verwachten, gezien het een erg rustig nummer is en de band normaal begint met het hardere “Ich Tu Dir Weh”.

Toen de de marcherende klanken van het tweede nummer klonken wist iedereen hoe laat het was: los gaan op “Links-2-3-4”! Het nummer ging zonder pauze over in het tweede nieuwe nummer deze avond: “Tattoo”. De band had er zichtbaar plezier in om deze nieuwe nummers te spelen, wat niet zo gek is als je al 10 jaar teert op de vorige albums.

De welbekende “Till-Hammer” move van frontman Till Lindemann hebben we al diverse keren mogen aanschouwen, maar er was nog altijd geen ‘vuur vrijgelaten’ in deze set. Totdat het vierde nummer “Sehnsucht” werd ingezet dan, op de maat van de muziek schoten er grote vlammen uit de torens op het podium, wat ook geldt voor “Zeig Dich” wat daarna werd gespeeld.

Toen de zon zich uiteindelijk achter de Kuip verstopte klonken de klanken van “Mein Herz Brent”, opgevolgd door het vierde nummer van het nieuwe album RAMMSTEIN: “Puppe”. Dit nummer is het hardste nummer op het nieuwe album, met een bijzondere zangstijl van frontman Lindemann. Het kon bijna niet anders dan dat ze iets speciaals zouden doen voor deze track, en inderdaad, een grote kinderwagen met daarin een pop werd het podium opgereden. Leuke toevoeging voor deze act was dat Till een camera op zijn hoofd had, wat het publiek doorkreeg toen hij het stadion in keek, wat werd met gejuich werd ontvangen. En, zoals het hoort bij Rammstein, moest die kinderwagen de fik in, en goed ook… en hard… met veel vuur! Zwarte snipper vlogen door het stadion! Nu maar hopen dat dit een vast onderdeel van de setlist blijft!

Een andere verrassing vandaag was “Heirate Mich”, een nummer wat de band al sinds 1998 niet meer live heeft gespeeld. De track “Diamant” volgde en iedereen zocht haastig naar zijn aansteker of mobiel, zodat het stadion zich vulde met lichtjes. Na dit rustige nummer nam gitarist Richard Z. Kruspe plaatst achter zijn DJ tafel voor zijn remix van het nieuwe nummer “Deutschland”. De rest van de band, gehuld in lichtgevende overals, deden een dansroutine en zorgden ervoor dat het publiek mee klapte. Ietwat pijnlijk werd het duidelijk dat de band beter instrumenten kan bespelen dan dansen… hun carrièrekeuze blijkt dus de juiste. Na de remix speelde de band de reguliere versie van “Deutschland”, maar er leek technisch iets mis te zijn want het klonk niet heel zuiver.

Bij “Radio” ging het gelukkig weer goed, als is dat zo’n nummer dat je moet liggen. Het is in totaal andere stijl dan de rest en trok het mij totaal niet aan. Blijkbaar dacht de rest van het stadion hier anders over want er begonnen een hele hoop mensen in groepjes te dansen op de stadionvloer, leuk om te zien, dat wel. Wat volgde was een nummer dat natuurlijk niet mag ontbreken in een Rammstein concert: je weet wel. dat nummer over die kannibaal die iemand anders zijn edele deel opeet. Inderdaad, “Mein Teil” werd ingezet én de band heeft een leuke aanpassing aan het show element toegevoegd. Toetsenist Flake (Christian Lorenz) werd in de welbekende grote pan geroosterd, maar dat is blijkbaar anno 2019 niet genoeg: er werd er een groot kanon het podium opgereden waarna Lindeman een aantal welgemikte vuurschoten loste op de arme Flake. Laatstgenoemde gaf, als vanouds, toch maar over door middel van een witte vlag.

Het feest ging verder met “Du Hast”, misschien wel de grootste hit van de band. Het showelement met de vuurpijl die over het publiek schiet en het enorme vuurwerkspektakel op het podium mocht uiteraard niet ontbreken, geweldig! Ook bij “Sonne” ging het los wat vuur betreft én zong het publiek luidkeels mee, iets wat toch wel er goed klinkt in zo’n groot stadion. De grapjes dat menig toeschouwer op de eerste rij van Rammstein telkens zijn wenkbrauwen kwijt raakt door de vlammen berusten misschien toch wel meer op de werkelijkheid dan gedacht: de vlammen waren warm, heel warm… zelf in het vak waar ik zat voelde het zo!

Tijd voor iets rustigers, “Ohne Dich” werd ingezet en iedereen zong luidkeels mee. Vervolgens verdween de band van het podium en liep, door het publiek heen, naar het midden van het stadion waar een een extra podium was neergezet, die waar eerder de pianisten zaten. Zij voegde zich nu ook bij de band en samen speelden ze “Engel”, akoestisch. Een mooi moment, alle leden zongen mee en enkel de piano was hun begeleiding. Doormiddel van bootjes ging de band al crowdsurfend weer terug naar het hoofdpodium, een momentje waarop fans hun helden letterlijk op handen konden dragen.

Tijd voor rust was er overigens niet, het publiek was immers letterlijk en figuurlijk opgewarmd en het concert ging direct door met “Auslander”, waarbij het publiek wederom luidkeels meezong. Nadat Till zijn bekende kruisboog in handen kreeg wist iedereen ook meteen hoe laat het was: “Du Riechst So Gut” knalde erin met bijhorend vuurwerkspektakel! Een herkenbaar moment voor fans die de band al eens live hebben gezien. Toen er een enorme metalen penis onder het podium vandaan kwam was het tijd voor het veelbesproken nummer “Pussy”. De penis werd gebruikt om het publiek vooraan onder wit schuim te bedekken en rondom het stadion werden kanonnen vol witte snippers gelost.

Nu de penis een upgrade heeft gekregen (hij is groter…), bleek ook dat er een wijziging was gemaakt bij het nummer “Rammstein”. Normaal gesproken draagt Till handschoenen waar vuur uitkomt, nu kreeg hij een rugzak om waar de vlammen uitkwamen. Overal was vuur, achter en boven band, in het midden van het stadion, achterin het stadion, overal vuur! Een hoogtepuntje! Helaas was het nu tijd voor de afsluiter, “Ich Will” was het laatste nummer van deze set, maar wel een mooie meezinger die het altijd goed doet bij het publiek.

Tijd voor applaus en het enige moment waarbij de band tegen ons praat, ze bedanken het publiek en verlaten het podium, zwaaiend vanuit een lift. Ze verdwenen achter het scherm en toen we net dachten dat het klaar was, werden we toch nog even wakker geschut: BAM! Een enorm harde knal, net zo’n knal als tijdens de opening van de set, zo eentje waar je ‘U’ tegen zegt. HARD!

Het was geweldig om hier bij te mogen zijn en gelukkig hoeven we de band niet lang te missen, want nog voor dit concert begon is al een vervolg op deze stadion tour aangekondigd voor 2020: Rammstein komt terug op 24 juni in het Goffertpark in Nijmegen en de kaartverkoop begint op 5 juli 2019. Mijn advies? GA. DAAR. HEEN!

Verslag door Lisa Böeseken.

Comments